Uspokójcie się!
Tak to jest, gdy nie ma władzy.
Musimy szybko wybrać przywódcę.
Kim ty, kurwa, jesteś, żeby rozkazywać?
Zjawiłeś się w mieście i popsułeś interesy.
Jestem przywódcą armii rebeliantów.
- Mam doświadczenie. - Ale nie wpływy.
- Ja dostarczam wam... - Same kłamstwa, łajdaku!
- Ja daję wszystkim. - Chcesz się dodymać do szczytu?
A nawet do księżyca!
Ludzie!
Od lat walczymy z Holendrami! Za zwycięstwa płacimy krwią!
Dlatego to ja najlepiej zadbam o interesy tego miasta.
Nie ty je zdobyłeś,
tylko ona.
- Kobieta? - Nie pierwsza lepsza.
To Kalia, córka nieżyjącego Amira, prawdziwego przywódcy buntu,
dzięki której Grisse odzyskało wolność.
Kalię i jej ojca poznałem lata temu,
lecz tu potrzeba doświadczenia, nie więzów krwi.
Walczyłeś za jej ojca.
Widziałeś jego odwagę, a teraz jej męstwo.
Ocaliłaś nas.
Zasłużyła na to.
Stary ma rację.
Siostry trzymają się razem.
Głosuję na dupę.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
GRISSE
Potrzebuję pomocy medyka.
Przecież mówię!
Nie słyszysz? Jesteś niemową?
Masz upośledzony słuch?
Zostałem raniony!
Krwawię!
Nie możecie!
Nie macie prawa!
Już mamy.
Wiecie, z kim zadzieracie? Wiecie, kim jestem?!
Wykrzycz to! Nie mogę się doczekać.
Śmiało! Powiedz, kim jesteś.
Czekają na to.
Będzie świetny ubaw!
To musiało być 10...
15 lat temu.
Obserwowaliśmy obóz Holendrów.
Planowaliśmy atak na garstkę żołnierzy.
Nie znaliśmy okolicy, lecz twój ojciec uważał ją za bezpieczną.
Nie wiedział,
że stoimy na szczycie mrówczej kolonii.
Oblazły nas owady.
Musieliśmy się rozbierać i skakać do pobliskiej rzeki.
- Żołnierze nie zauważyli? - Pewnie, że tak!
Schwytali nas,
lecz twój ojciec tak podskakiwał od ukąszeń,
że żołnierze wzięli go za słabego na umyśle.
Gdy zadawali mu pytania, udawał...
udawał niemowę!
Miał swoje wyskoki,
lecz tej nocy jego bystrość umysłu ocaliła nam życie.
Ja nie zamierzam cię dziś ratować,
dlatego zgaś papierosa i kładź się spać.
Nie jestem Amirem, kochana.
On słuchał twojej matki.
Pokój jej duszy.
Dziś zrobię, co mówisz.
To nowa era. Kto by pomyślał? Amir, ty łotrze!
Twój ojciec bezustannie ratował tego starego głupca.
Wiele, wiele razy mój mąż chciał rzucić walkę i wrócić do domu.
Twój ojciec przekonał go, żeby nie poddawał się i został.
A ty byłaś sama?
Twój ojciec też bardzo tęsknił za domem.
Lecz miał ważniejszy cel.
Ocalić swój dom.
Grisse.
Wybacz.
Wolałabym zostać z tobą i Ibu.
Musisz czuwać nad Grisse. To twoje miejsce.
Wrócę rano. Pomogę wszystko uprzątnąć.
Nie martw się. Przywykniesz.
Nie dość, że jesteś zarażoną kurwą,
to jeszcze złodziejką. Przyłapaliśmy cię, Chee.
Robisz się zdesperowana. Wysyłasz na mój teren dziewczynki.
Kto nie chce karmić psa, nakarmi złodzieja.
Widać twoi mieszańcy ją zachęcali. Jak mawiali moi chińscy przodkowie:
- "Złodziej ma wiele głów". - Twoi przodkowie to kurwy i nędzarze,
którzy przekazali następcom jedynie bezużyteczne bzdury.
Wlecze się za tobą smród oszustwa, niedomyty mieszańcu.
- Tylko to potrafiła mamusia? - Dość! Patrz, jak tłukę twoją kurwę.
Prędzej dam sobie przybić cycki do kolan!
Dość!
Dokąd idziesz?
Przykro mi.
Nie możesz odejść.
- Ja jestem inna. - Wszystko się rozpada.
Miasto przetrwa.
- Ludzie zaczną rozmawiać. - Pozabijają się.
- Zginiemy. - Macie Marana.
Wybraliśmy ciebie.
Twój ojciec się nie bał.
Nigdy by nie uciekł.
Przestańcie! Inaczej wszystkich was zamknę!
Chee!
Coś trzeba z tym zrobić.
Łatwo powiedzieć.
Muszą wiedzieć, kto tu rządzi.
Trzeba dać przykład.
- Wyprowadzić. - Wreszcie. Co tak długo?
Wstawaj!
Holendrzy raczej nie wrócili.
Co cię tak cieszy, stary chłopie?
- A ciebie, chłopie? - Stary chłopie!
Jak chcesz. Ja w każdym razie jestem ważny.
Dlatego to ja stąd wychodzę, a nie ty.
Cisza!
Możecie zdjąć więzy.
Nie słyszeliście?
Macie kłopoty ze słuchem?
Słyszę każde słowo, jakie pada z dupy, którą zwiesz gębą.
Jak śmiesz?!
Wiesz, kim jestem?
Gówno nas to obchodzi.
Jak się nazywasz?
Gdy to się skończy, natychmiast na ciebie doniosę.
Jak myślisz, dokąd idziesz?
To niedopuszczalne!
Rusz się!
Zemsta będzie straszna!
Owszem.
Ponieważ jesteś taki ważny, mamy dla ciebie coś wyjątkowego.
Maran!
Co ty robisz?
To, czego chcą ludzie.
Spójrz na nich.
Ludzie chcą pokoju, a nie tego.
Musimy ukarać wrogów.
I zrobimy to, ale nie tak.
Musimy pokazać, że nie jesteśmy słabi.
Odbieranie życia nie czyni cię silnym.
A litość nie oznacza słabości.
Holendrzy zabijali, bo się bali.
Nas.
My nie musimy kierować się strachem.
Jeśli zaczniemy zabijać ludzi,
staniemy się tacy jak on.
Grisse to wolne miasto.
Nie boimy się wrogów i będziemy z nimi walczyć,
lecz pamiętajcie, że musimy i będziemy przestrzegać prawa.
Ci, którzy je złamią, odpowiedzą przed Maranem.
- Uwolnić cywilów. - A jego?
Zamknąć.
- Wstawaj! - Rusz się!
Już wróciłeś?
Jednak cię nie ocalili?
To okropne!
Jesteś wolny.
Wspaniałe uczucie, przyznaję.
Rozchmurz się, stary chłopie! Jeszcze się spotkamy.
To tylko kwestia czasu.
Chodź.
Dziękuję.
- Nie chcę kłopotów! - Ja również.
Masz mnie tylko ogolić.
Nie martw się, stary chłopie. Płacę.
Dziękuję.
Szybki jesteś, samuraju.
- Nie jestem samurajem. - A miecz?
- Samuraja, którym nie jestem. - Jak chcesz.
Mnie obchodzą tylko twoje umiejętności.
Przydatne.
Nie wiem, jak to z tobą jest, samuraju, i mam to gdzieś,
ale powiem jedno.
To kurewsko dziwne czasy i przyda nam się każda pomoc.
Szukasz pracy?
Ja pracuję sam.
Jesteś pewien,
że nie ma nic, czym mógłbym ci zapłacić?
Przysługa za przysługę.
Dobiłeś targu, samuraju.
Penis tygrysa.
Dodaje energii, wytrwałości...
Twardziej, szybciej, mocniej!
Rozejrzyj się! To burdel!
Daj coś na cipki, nie kutasy!
- Co jeszcze masz? - Poszukam.
Jest.
Wapień i bardzo dużo różnych zdrowych ziółek.
Na suchość i ścisk.
Musimy zbudować barierę. Mur.
Odseparować ich. Żadnych kontaktów, spotkań...
O czym ty bredzisz?
- Wsadzić ci to w dupę? - Widzisz? Żadnego szacunku.
Nie możemy separować ludzi.
Miasto musi być zjednoczone.
Wiele rodzin już stąd odeszło.
- Trzymajmy ich razem. - Nie Chee i Jambu!
- To proste i skuteczne! - Mur?
Nowatorskie rozwiązanie, lecz nie najpilniejsze,
choć, jeśli wolno rzec, jedność jest nieodłączną częścią pokoju.
- Coś za jeden? - Głos znajomy.
Poznaliśmy się w nie najlepszych okolicznościach.
Moresby,
przedstawiciel Kompanii Wschodnioindyjskiej.
Do usług.
- Pamiętam cię z lochu. - Wybacz ziemistą cerę.
Dawno nie kosztowałem słońca.
Zobaczyć cię ponownie to dla mnie rozkosz,
- panno... - Kalia.
Kalia. Tak.
Powodzenia z murem.
Przyda się na Holendrów. Dobrego dnia.
Kiedy wrócą?
Zapewne niedługo. To nie koniec.
To są te pilniejsze sprawy?
Imperium kolonialne nie pozwoli sobie na klęskę.
Goliat nie ustąpi Dawidowi.
Nie słuchaj go. Pobiliśmy ich raz, pobijemy drugi. Proste.
Chciałbym, żeby tak było.
Wiemy, o co walczymy. Zajmij się sobą.
Nie.
Niech mówi.
Jestem Brytyjczykiem. Wiem, jak myślą kolonialiści.
Utrata małego Grisse to taka sama hańba
jak utrata całych Holenderskich Indii Wschodnich.
Jedno miasto, potem drugie...
Holendrzy chcą powstrzymać zarazę. To cisza po burzy,
zapowiedź kolejnej.
Oczywiście są też Brytyjczycy.
Niezbyt liczni, lecz oferujemy swe usługi.
Moja kompania mogłaby zaopatrywać was w broń i ludzi.
Holendrzy się tego nie spodziewają.
Czemu mielibyście pomóc?
Sam mówiłeś, że jesteście imperium kolonialnym.
- Nie różnicie się od Holendrów. - Różnimy się. Przynajmniej chwilowo.
Nie walczymy z wami.
Co mielibyśmy robić w międzyczasie?
Sama sobie odpowiedziałaś, Kalio.
Zjednocz ludzi. Sformuj radę.
Zbierz najsilniejszych w mieście. W jednym pomieszczeniu.
Bez dyskryminacji. Na równych prawach.
Otóż to. Demokracja. Władza ludu.
Chętnie będę ci służyć radą.
Jestem znakomitym dyplomatą.
Nie potrzebuje twojej rady.
Dziękuję za propozycje, panie Moresby.
Pozostańmy w kontakcie.
Oczywiście.
Zawsze do usług.
Nic o nim nie wiemy. Nie wolno mu ufać.
Być może,
lecz to, co mówi, jest wyjątkowo rozsądne.
Naprawdę chcesz takiego doradcę?
Przyjmę każdą pomoc.
Musisz uważać.
Dlatego mam ciebie.
Na tobie mogę polegać.
Od firmy.
Tym razem będzie inaczej.
Na pewno!
Czuję to w kościach!
Nie zostaniemy. Za duże ryzyko.
Holendrzy wrócą.
Wybacz.
Otwórzcie bramę!
Prędko!
Co się dzieje?
W lesie czekali Holendrzy!
Chodź! Jak najszybciej!
Poszukajcie żywych!
Biegnij!
Gdzie Ibu?
Wszyscy nie żyją.
Nie bój się, Kalia.
Zostań.
Płonie w tobie ogień twego ojca.
To twoje miejsce.
Ludzie cię potrzebują.
Miasto zamknięte.
Napotkaliśmy uchodźców.
- Żyją? - Nie. Zgodnie z rozkazem.
A zatem zaczynajmy oblężenie.
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Wojtek Stybliński